Η ετικέτα απόδοσης που υπάρχει στα ελαστικά δίνει μια πρώτη εικόνα για τις δυνατότητες του. Όμως θα εμπιστευόσουν ένα no-name φθηνό ελαστικό σε σχέση με ένα επώνυμο αν είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά;
Σίγουρα θα έχεις παρατηρήσει όταν πας να αγοράσεις ελαστικά την λευκή ετικέτα που έχουν κολλημένη πάνω τους! Εκεί αναγράφονται οι δείκτες απόδοσης του λάστιχου, οι οποίοι ξεκινάνε από το A και καταλήγουν στο G (με το Α να είναι η κορυφαία τιμή) και αναφέρονται στο τομέα της κατανάλωσης, της πρόσφυσης στο βρεγμένο και του θορύβου. Με το άνοιγμα της αγοράς και της ανάπτυξης της τεχνολογίας, ακόμα και ελαστικά «αγνώστου προελεύσεως» εμφανίζονται στην αγορά με εκπληκτική βαθμολογία που χτυπάει στα ίσια ακόμη και premium εταιρείες, αλλά με τιμή-πάτωμα. Κάνουν όμως αυτά που υπόσχονται;
Ζωτικής σημασία το σωστό ελαστικό
Στη μοτοσυκλέτα τα ελαστικά είναι ζωτικής σημασίας και γι αυτό η αγορά τους δεν θα πρέπει να γίνεται με ελαφρά την καρδία. Είναι το μοναδικό σημείο επαφής με την άσφαλτο και σε αντίθεση με το αυτοκίνητο γίνεται μόνο σε δυο σημεία και μερικές φορές σε ένα. Οπότε η αγορά ενός ελαστικού πρέπει να συνοδεύεται από έρευνα πάνω στα θέλω μας και στις ανάγκες της μοτοσυκλέτας μας.
Τα επώνυμα περνάνε από ενδελεχείς ελέγχους
Τα επώνυμα και συνήθως ακριβά ελαστικά είναι βέβαιο ότι έχουν περάσει από ατέλειωτα τεστ σε όλες τις συνθήκες, τα υλικά είναι από το πάνω ράφι, η γόμα έχει σχεδιαστεί με επιστημονικά κριτήρια και η διάρκεια ζωής τους είναι εξαιρετική. Μάλιστα ακόμα και τα εργοστάσια που φτιάχνονται είναι υπερσύγχρονα, οι εταιρίες δεν διστάζουν να δώσουν εγγυήσεις για τα προϊόντα τους και έχουν επίσημη παρουσία στην Ελλάδα, ενώ τα παραχωρούν για μακροχρόνιες δοκιμές στον ειδικό τύπο.
Τα no-name εμφανίζονται σαν σαλιγκάρια μετά από βροχή
Από την άλλη, για τα άγνωστα φθηνά ελαστικά συνήθως δεν γνωρίζουμε το παραμικρό. Ούτε τις τεχνολογίες που έχουν, ούτε αν η χάραξη του πέλματος είναι μελετημένη, ούτε τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί, ενώ η λέξη εγγύηση δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο τους. Το μόνο που ξέρουμε για αυτά είναι ότι λέει το ταμπελάκι που είναι έτσι κι αλλιώς υποχρεωτικό από την E.E., αλλά κανείς δε μπορεί να ελέγξει αν ισχύουν αυτά που λένε πριν τα δοκιμάσει.
Αφήνοντας έξω την κατανάλωση και το θόρυβο που παίζουν δευτερεύουσα σημασία στη μοτοσυκλέτα, θα ασχοληθούμε με τη πρόσφυση στο βρεγμένο που έχει να κάνει με την ίδια ζωή του αναβατή. Δεν λέμε ότι ένα φθηνό ελαστικό που έχει επίδοση Α στο συγκεκριμένο τομέα δεν θα είναι καλύτερο από ένα πιο γνωστό που έχει G. Αλλά για πόσο; Πολλές φορές τα no-name ελαστικά χρησιμοποιούν χειρότερα υλικά με αποτέλεσμα να φθείρονται πολύ γρηγορότερα και να χάνουν σχεδόν αμέσως τις όποιες δυνατότητες έχουν. Επίσης η συγκεκριμένη ετικέτα δεν μπορεί να «μεταφέρει» στον εν δυνάμει αγοραστή του ελαστικού την οδική του συμπεριφορά του όταν είναι κρύο ή όταν πατάει πάνω σε καυτή άσφαλτο ή πως συμπεριφέρεται να υπάρχει και συνεπιβάτης ή όταν η μοτοσυκλέτα είναι τέρμα φορτωμένη με μπαγκάζια.
Εσύ τι λες; Θα εμπιστευόσουν ένα ελαστικό με εντυπωσιακά χαρακτηριστικά στο ταμπελάκι όταν στοιχίζει 100+ ευρώ λιγότερα από ένα επώνυμο με τα ίδια στοιχεία;
Κοιτά τα χαρακτηριστικά των ελαστικών ή σε νοιάζει μόνο η τιμή; Μην ξεχνάς είναι το μοναδικό σημείο επαφής με το δρόμο! Εμπιστεύεται no-name ακόμα και αν η ετικέτα τους έχει κορυφαίες επιδόσεις;
